Webmaidens Grimoire

Ons eerste dagje in Engeland brengen we door in Canterbury, de stad van Geoffrey Chaucer en zijn fameuze Canterbury Tales. Natuurlijk staat een bezoekje aan de wereldberoemde kathedraal op het programma. Die was immers het hart van de Engelse kerk tot Hendrik VIII beef kreeg met de paus.  Het gebouw is immens! Wat een bijzondere plek moet dit geweest zijn in de middeleeuwen, met zijn hoge gotische plafonds en schitterende glasramen. Het gebouw spreekt nog altijd tot de verbeelding maar in die tijd moet ze als een wereldwonder geweest zijn.  De oorsprong van de kathedraal is echter veel ouder en hebben we eigenlijk te danken aan koningin Bertha van Kent. Bertha was de achterkleindochter van Clovis en wilde alleen trouwen met de heidense Ethelbert, die later koning van Kent zou worden, als ze haar geloof mocht blijven belijden. Dat mocht. Haar invloed zorgde ervoor dat Sint-Augustinus, die in 596 door de paus naar Engeland was gestuurd om de heidenen te gaan bekeren, en het chri...

We komen toch langs Rijsel onderweg naar de Chunnel, op weg naar Cornwall, dus waarom in de gauwte niet nog een stukje Olympische Spelen meegepakt! Dat het net een topbasketmatch is tussen de wereld- en Olympisch kampioen - Team USA - en de Europese kampioen - onze eigen Belgian Cats - is een zeer gelukkige toevalstreffer. De zaal ziet rood en gaat uit zijn dak als de Cats de piste oplopen. Belgium! Belgium! Belgium! Wij gillen enthousiast mee elke keer als de Belgen de bal het net in dunken en veren mee recht voor de mexican Waves die door het stadion rollen. Wow, die sfeer!! 🤩 Jammer dat de eindstand uiteindelijk 74-87 was. Aan het publiek zal het alvast niet gelegen hebben. Wat een match!  Ik moet denken aan die keer dat ik tickets kreeg voor een match van de Rode Duivels. Dat was iets dat op mijn bucket list stond: ik wilde graag eens een live voetbalmatch meemaken om te voelen hoe de sfeer in een stadion is. Dat kon ook hier achter de hoek bij Beerschot maar je kan tegenwoord...

De Olympische Spelen zijn neergestreken in Parijs! Iedereen keek reikhalzend uit naar de openingsshow die extra bijzonder beloofde te zijn, als de eerste show die de stad zelf als backdrop zou gebruiken in plaats van een olympisch stadion. Die speelde zich af met tableau’s op verschillende plekken op en langs de Seine, waar de deelnemende landen en atleten met een botenparade aan het publiek zouden worden voorgesteld en langs waar de Olympische vlam de stad zou worden binnengebracht. Ik zag zelf enkel de laatste anderhalf uur (de show duurde een hééél lange vier uur!) en dat was best te pruimen. Meteen na de opening barste de controverse echter al los. Op sociale media raasden en tierden conservatieve Amerikanen dat het een schande was en dat dit de slechtste openingsshow ooit was. De spelen van 1936 in Berlijn, met een heel stadion dat de Hitlergroet bracht, werden gemakshalve even vergeten …. De hele heisa ging over een tafereel waarbij een een vrouw met een zilveren soort van zonnek...

Eerder dit jaar kocht ik mijzelf een yoghurtmachine. Sindsdien maak ik zo ongeveer om de week een nieuwe batch yoghurt. Ik hou van de volle romige smaak die de yoghurt heeft. Zelfs zonder suiker vind ik hem lekker. Het heeft nochtans heel lang geduurd eer ik die omslag maakte want mijn oudste herinneringen aan het witte goedje zijn niet echt positief en lange tijd moest ik er niks van hebben.  Toen ik nog een kleuter was, kwam de melkboer nog elke week melk en andere zuivelproducten aan de voordeur zetten. Ook yoghurt. Die zat in grote glazen flessen en elke ochtend goot mijn moeder een flinke scheut in een soepkom voor bij het ontbijt. Ik vond het walgelijk, al de bruine suiker ten spijt die mama eronder mengde om de zure smaak te camoufleren. Het was geen succes. Toen ik een tiener was - en nog steeds niks moest weten van witte yoghurt - ging ik regelmatig met mijn grootouders mee naar Frankrijk, op familiebezoek. Onderweg naar mijn oom en tante die in het zuiden wonen, gingen we...

Ik heb het eerder al eens gehad over geel nagelkruid, dat met zijn gele bloemetjes even spectaculair de zomer inluidt als het Sint-Janskruid dat we allemaal kennen. Als je aan een heks vraagt naar Sint-Janskruid, dan zal die instemmend knikken en meteen van wal steken. Heb je het over geel nagelkruid, dan zie je al snel de wenkbrauwen vragend naar omhoog gaan, tenzij je een herborist voor je hebt staan. Nochtans is het kruid even wijdverspreid als het Sint-Janskruid en was het in vervlogen tijden een plant die graag gezien was en in iedere kruidentuin stond. Dat komt omdat hij beschouwd werd als een panacea, een plant waar je zowat alles mee kon oplossen. Wij zijn echter meer geïnteresseerd in zijn magische toepassingen. Hij is samen met Sint-Janskruid en Bijvoet één van onze inheemse beschermingskruiden. Het is dus een typisch heksenkruid! De gekendste (nu ja) toepassing van die anti-kwaadaardige eigenschappen is Malefiz-poeder. Dat is bij ons helemaal niet meer gekend maar in Dui...

Als je iets zou kunnen doen voordat je sterft, wat zou je dan doen? Dat was de vraag die Ben Nemtin, oprichter van The Buried Life en keynote spreker op de conferentie waar ik de regie van deed, het publiek stelde aan het begin van zijn keynote. Het gebeurt niet elke dag dat ik even gefascineerd aan het luisteren ben naar één van de sprekers op een event als het publiek in de zaal, maar dat was deze keer zeker het geval. Is het nu omdat ik ondertussen al wat ouder aan het worden ben dat dit onderwerp mij zo triggerde?  The Buried Life is een organisatie die werd opgestart door vier Canadese jonge gasten, die zichzelf diezelfde vraag stelden. De vier vrienden – Ben Nemtin, Dave Lingwood, Jonnie Penn en Duncan Penn – waren hun dagelijkse leven beu en wilden iets anders. Ze maakten een gezamenlijke lijst van 100 dingen die ze wilden doen – de zotste en wildste ideeën eerst –, leenden een aftandse mobilhome en trokken veertien dagen de wijde wereld in om een aantal van de dingen op die...

21 juni is niet alleen het begin van de zomer, zoals we dat hebben geleerd in de lagere school, maar staat ook bekend als de ‘zomerzonnewende’ of ‘midzomer’, de langste dag van het jaar. Die langste dag van het jaar had verschillende betekenissen: vreugde, kracht, overvloed, (magische) wensen en de natuurlijke kracht van de zon die op deze dag extra lang schijnt. In veel landen werden vroeger midzomervuren of vreugdevuren aangestoken op de heuvels om zo dichter te zijn bij de kracht van de zon die op deze dag langer zichtbaar en voelbaar is.  Midzomer is ook de dag waarop de sluier tussen onze wereld en de wereld van de natuurwezens en elfen dunner is dan anders. Het is dus het moment om bepaalde wensen in vervulling te zien gaan. Bij Arcadia hebben we de jaarlijkse traditie om op midzomer samen te komen op de Konijnenwei, een natuurpark aan de rand van het stadscentrum van Antwerpen, waar de kinderen niet alleen kunnen komen ravotten onder het toeziend oog van hun mama’s, maar waa...

Op 21 juni mogen we eindelijk het blad van de lente omslaan en goedgezind de zomer in wandelen (ook al lijkt het alsof we dit jaar de lente hebben overgeslagen). Heksen en andere pagan tradities vieren dan de zomerzonnewende. De meesten onder ons hebben geleerd dat er acht van die Keltische jaarfeesten zijn, die samen het wiel van het jaar vormen. Eén van die feesten is Litha of midzomer. Nochtans is Litha helemaal geen Keltisch feest en is er ook geen enkel bewijs dat de Kelten dit feest überhaupt vierden. Over de Kelten weten we sowieso bijna niks, tenzij het werd opgeschreven door Julius Caesar of door monniken, en beide schreven met een gekleurde bril … Wat we wel weten is dat die oude volkeren afhankelijk waren van het land voor hun overleven (het verschil tussen een goede en een slechte oogst kon het verschil zijn tussen leven en dood) en daarom het jaar verdeelden in twee helften gebaseerd op de zon en de vruchtbaarheid die zij bracht,  een lichte helft en een donkere helft....

Als er één kruid is dat met midzomer wordt geassocieerd, dan is het wel Sint-Janskruid (Hypericum perforatum). Zijn Latijnse naam verwijst naar de Griekse god Hyperion, vader van de zon in de Griekse mythologie, en naar de kleine gaatjes die je op de bladeren van de plant ziet en die vol etherische olie zitten. Daar komt ook zijn Franse naam, Millepertuis, vandaan. Sint-Janskruid is een doorlevende plant die je overal in Europa vindt en die goed gedeit in bermen, langs spoorwegen en op verlaten terreinen. Hij bloeit van juni tot september. Zijn gele bloemetjes staan nu overal in bloei, alsof de zon overal kleine copietjes van zichzelf over de aarde heeft uitgestrooid. De naam van het kruid komt niet uit de lucht gevallen, want rond deze tijd wordt Sint-Jan (letterlijk dus :-)) in de bloemetjes gezet: op 24 juni wordt Sint-Jan gevierd. Rond midzomer dus, als de zon op zijn maximale kracht staat en de actieve stoffen in de plant ook het sterkst zijn. Sint-Janskruid wordt al eeuwenlang ge...

Als je in de populaire cultuur heksen tegenkomt, dan gaat het meestal om kwaadaardige figuren die bezig zijn met zwarte magie en onschuldige mensen (letterlijk) de duvel aandoen. Maar tussen zwarte magie en zwarte magie ligt een wereld van verschil. Want zwarte magie wordt soms alleen maar zo genoemd omdat het gaat om magie die dingen kapot wil maken, maar wàt er kapot gemaakt of ontbonden moet worden, dat wordt er niet bijgezegd. Een voorbeeld van iets dat 100% zeker thuishoort in de zwarte magie is de zogenaamde doodolie. Dat klinkt luguber maar het woordje “dood” staat hier vooral voor het doen verdwijnen van iets of iemand. Dat kan een vervelende gewoonte of verslaving zijn zoals roken of gokken, maar ook personen waarvan je wil dat die je gerust laten. Het gaat om het stoppen van iets of iemand, wie of wat het ook is, om de intentie om iets of iemand uit je leven weg te krijgen of uit het leven van iemand anders. Niet om wraak te nemen maar wel om mensen die anderen kwaad doen of ...