Webmaidens Grimoire

Tien! Negen! Acht! Zeven! ... Elk jaar opnieuw tellen we met oudjaar vol plezierige spanning af naar het nieuwe jaar. Als het moment suprême daar is knallen de champagnekurken en springen we elkaar om de nek om elkaar een gelukkig nieuw jaar te wensen. Het oude jaar -met al zijn besognes, kopzorgen en andere prut zoals corona - wordt opgelucht en met veel feestgedruis afgesloten.Vanaf nu wordt alles beter en daar klinken we samen op. Elkaar geluk toewensen met een goed glas is een eeuwenoude traditie. Eén van die traditionele drankrondes is Wassailing op oudjaar of het zogenaamde Twelfth Night, de twaalfde nacht van kerstmis die overeenkomt met ons driekoningen. Wassail komt van het anglosaksische Waes Hael, waar wij Vlamingen zonder al te veel moeite “wees heil” in herkennen, zoiets als santé :-). Met dat gevleugelde woord wensen wij elkaar met een pintje in de hand een goede gezondheid en geluk toe. De godin die met geluk wordt geassocieerd is de Romeinse Fortuna. Denk aan de geluksk...

Dat zout zuivert en negatieve dingen afweert wisten we al. Het wordt gebruikt om de cirkel te zuiveren, in heksenflesjes die negatieve spirits moeten tegenhouden, om kristallen te zuiveren, enz. ...  De boosterversie van zout is zwart zout. Dat zwart zout wordt gebruikt in hoodoo en santeria, en ook in onze eigen volksmagie, om alles wat negatief is te “vangen”. Het is geen gewoon zout maar een bewust gemaakte mengeling met een ritueel doel. Het is niet eetbaar en je mag het dus zeker niet verwarren met Hawaiaans zwart lavazout dat ook zwart is maar eigenlijk gewoon een speciaal steenzout is zoals Perzisch blauw zout of Himalayazout. Traditioneel is het zwarte zout uit de grimoires een mengeling van zout en zwart ijzerschraapsel uit gietijzeren potten. Dat ijzer zorgt voor een extra kick bij het weghouden van slechte spirits. Denk aan de verhalen over ijzer dat dodelijk is voor elfen ... Je kan het op zichzelf gebruiken om te zuiveren en jezelf te beschermen maar ook toevoegen aan ...

 “Kijk nu eens, mama, blauw zout!” Kaat hield verwonderd de zoutmolen omhoog. Mijn kruidenkast ontploft zowat en daar staan al behoorlijk wat verschillende soorten zout in, van gewoon tafelzout en grof zeezout over keltisch zout, roze himalayazout, geroookt zout tot mediterraanse en Zuid-afrikaanse zoutmixen. Maar blauw zout, neen, daar had ik nog niet over gehoord.Nieuwsgierig nam ik de zoutmolen aan en jawel, tussen de witte zoutkristallen zaten ook blauwe kristallen. Het ging om zogenaamd Perzisch blauw zout. Dat zout blijkt één van de zeldzaamste zouten in de wereld te zijn omdat het maar in één specifieke zoutmijn in het noorden van het huidige Iran te vinden is. En nu lag het daar zomaar in de rekken van de Aldi ... Perzisch blauw zout is een steenzout. Er zijn twee soorten zout: zeezout en steenzout. Zeezout komt - de naam zegt het al - uit de zee terwijl steenzout gedolven wordt uit mijnen. In vroeger tijden haalde men het zout vooral uit de zee. Men liet zeewater verdampen...

De covenbijeenkomst van vanavond lag al maanden vast. Sandy was een van de eersten om één van de avonden te claimen en het moest en zou die van december zijn. Ik keek er dus al naar uit want Sandy is één van de meest spirituele en tegelijk één van de meest hands on mensen die ik ken.  De nieuwe coronavariant gooide een beetje roet in het eten. De bijeenkomst was gewoon live bij Sandy thuis, maar dat zag ik eigenlijk niet echt zitten met overal rondom ons mensen die in quarantaine zitten door een hoogrisicocontact, collega’s die thuis moeten blijven omdat ze zieke kinderen hebben, of zelf ziek zijn. Het komt nu wel erg dichtbij, helemaal anders dan in het begin van de crisis, toen corona iets was dat griezelig was maar wel ergens ver weg.  Na ons gelofteritueel in november bleek dat één van ons positief had getest, en in december bleek Luna’s echtgenoot, waarmee ik was gaan shoppen en een hapje gaan eten, besmet. Natuurlijk kreeg ik dat te horen vlak voor een job en moest ik ei...

Een vriend van mijn broer noemde mijn haar ooit in een ver verleden "net stro", iets waar ik toen erg beledigd over was. Nu, dertig jaar later, vat ik het op als een compliment want het is nog altijd dik en vol :-) En ook heel lang ondertussen. Sinds corona ben ik immers niet meer naar de kapper geweest. Ik ben niet zo'n held in het plannen van mijn leven en daar horen ook afspraken met de kapper bij. Ondertussen komt mijn haar dus al tot ergens halverwege mijn rug.  Elke avond ga ik slapen met een dikke vlecht - zoals de zusjes Bennet in Pride and Prejudice - en elke ochtend kam ik die weer netjes helemaal uit. Dat moet ook want anders zijn de knopen binnen de kortste keren niet meer te tellen. Sommigen noemen dat elfenhaar (elf-locks of fairy-locks) of heksenhaar (witch-locks) - al heb ik dat altijd natuurlijk, haha. Elfenhaar zijn knopen die 's nachts terwijl je slaapt op onverklaarbare wijze in je haar zouden verschijnen en waarvan wordt gezegd dat ze zijn veroorz...

Als wij, moderne heksen, Samhain vieren als één van de grote jaarfeesten, dan is dat omdat het in het Middeleeuwse Ierland op 1 november werd gevierd om het begin van de winter in te luiden. Het was één van de vier grote seizoensfeesten, samen met Imbolc (1 februari), Bealtaine (1 mei) en Lughnasa (1 augustus). Op elk van die grote feesten kwamen de stammen samen, werden de wapens even neergelegd om samen te eten en te drinken, dingen te bespreken, wedstrijden te houden. Dat weten we uit wat de monniken in de 10de eeuw neerschreven van de Ierse mondelinge overlevering. Een veel oudere bron is de kalender van Coligny, die al dateert van de 1ste eeuw voor Christus en die werd gebruikt om de Keltische kalender te reconstrueren. Op het tablet, dat in 1897werd gevonden in het Franse Coligny en dat je nu kan gaan bekijken in het Gallo-Romeins museum van Lyon, staat een lunisolaire kalender met een vijfjarige cyclus van 62 maanden, twaalf maanden per jaar van 354 dagen. De namen van de maande...

Ik vond het echt balen voor Amara Fay, dat we met zo weinig waren bij deze covenbijeenkomst. Nu we eindelijk weer mogen samenkomen zou je denken dat iedereen naar die samenkomsten zou uitkijken. Bovendien stond de covenbijeenkomst van vanavond al maanden in de Arcadia kalender. Maar we waren maar met ons drietjes – Luna, Aurora en ik – en uiteindelijk zelfs maar met twee, aangezien Aurora meteen weer naar huis moest vertrekken om haar echtgenoot te gaan verlossen van een huilende baby. Amara Fay had de avond al eeuwen geleden voorbereid voor een workshop, maar toen kwam corona. Een stemmetje – de Morrigan? - vertelde haar dat ze niet moest vrezen dat ze voor niets had gewerkt maar de workshop gewoon voor ons moest bewaren. Toen ik Chinese vrijwilligers aan wilde duiden om de covenbijeenkomsten van de volgende zes maanden voor te bereiden, was Amara Fay de eerste en enige die haar hand opstak: de maand oktober, zo vlak voor Samhain, was voor haar. En het werd een echt fijne avond. We zo...

Als je één van de vele vormen van Brigandhu - Bridget, Brigantia, Brigit, Brig, Bryd, enz. ... -wil eren, dan is de kans groot dat dat met melk is. Het jaarfeest waar ze specifiek wordt gevierd is Imbolc en tijdens dat feest wordt ook nadrukkelijk melk als offergave voorzien. De link met zogende lammetjes ten spijt, is melk nochtans helemaal niet zo evident als het lijkt ...  Voor de Romeinen was zuivel - op kaas na - iets dat alleen barbaren aten en dronken. Vol afgrijzen schreef Plinius de Oudere over hoe die barbaarse Kelten een voorliefde hadden voor boter. Boter was een zalf voor op brandwonden, zeker geen voedsel. En de Romeinen waren zeker niet alleen. Mensen zijn immers van nature lactose intolerant. Toen ik een tijd geleden in Hong Kong was, viel het me op dat er geen melk in de rekken van de supermarkt stond, tenzij als dure specialty voor expats. In tegenstelling tot de meeste Europeanen ontbreken veel Aziaten het gemuteerde gen dat hen toelaat om na hun kindertijd melk ...

In mijn hoofd ben ik nog altijd zestien, dat meisje van Wezembeek, de dochter van mijn ouders, een humeurige moeder die kettingrookte en de krant las in de zetel, en een vader die bijna nooit thuis was en àls hij thuis was ons het liefst allemaal in de auto laadde en weer weg was. Er loopt een onzichtbare draad tussen wie ik ben, nu, op dit moment, en dat zestienjarige onzekere meisje van toen. Hoe je het ook draait of keert, die onzichtbare draad zit stevig verankerd in mijn hoofd, mijn herinneringen, mijn emoties, mijn onbewuste handelingen ... al die dingen die mij maken tot wie ik ben. Hij mag dan rafelen of uitrekken, knappen doet hij nooit. Dan besef je dat die ene rode draad maar een draadje is in een groter geheel, en dat je kinderen ook zo'n draad hebben, dat je dochter ook de dochter is van haar ouders, van mij en mijn liefste, en misschien ooit ook op een zondagochtend in bed ligt na te denken over de geschiedenis van de mensheid, dat één groot weefsel is van ouders en k...

Het is midden juni en Tara Rea neemt ons vandaag mee naar Juno, of Iuno, de Romeinse godin waar de maand naar is vernoemd. Ze is de godin van het huwelijk, familie en de “thuis”. Ze is een godin van de vrouwen en dus ook de godin van vruchtbaarheid, zwangerschap, geboorte en het moederschap. Haar Griekse tegenhanger is Hera. Jupiter, Juno en Minerva vormen samen de Capitolijnse Triade (genoemd naar de berg waarop hun tempel stond). Ze zijn de drie belangrijkste goden van Rome. Juno is één van de kinderen van Saturnus en Rhea (net als Jupiter, Neptunus, Pluto, Vesta en Ceres). Ze is getrouwd met haar broer Jupiter en wordt beschouwd als de Koningin van de Goden. Ze staat symbool voor leiderschap en loyaliteit, maar de keerzijde daarvan is dat ze daardoor jaloers en wraakzuchtig kon zijn. Juno en Jupiter hebben verschillende kinderen, waaronder Mars en Vulcanus (die met Venus was getrouwd). Volgens de mythologie is Mars echter niet echt de zoon van Jupiter. Toen Minerva werd geboren uit ...