Webmaidens Grimoire

Quand automne en saison revient, La forêt met sa robe rousse Et les glands tombent sur la mousse Où dansent les petits lapins. Les souris font de grands festins Pendant que les champignons poussent. Ah ! que la vie est douce, douce, Quand l'automne en saison revient. Quand automne en saison revient….. Paul Gayet-Tancrède (Samivel) (1907-1992)

Het was al lang geleden dat we nog eens waren samengekomen bij Vesa in Ekeren want tijdens de zomer werd er geen les gegeven, al had dat niemand tegengehouden om toch samen te komen. We zouden vanavond niet alleen Mabon ... pardon, de herfstevening vieren, maar ook meteen van de gelegenheid gebruik maken om te bespreken wat we graag allemaal nog zouden willen verdiepen. Want de theorie is één ding, het is pas oefening die kunst baart en je kan nooit genoeg oefenen. Iedereen kwam aan bod, maar het viel zowel Vesa als mijzelf meteen op dat wat de meisjes allemaal wilden doen eigenlijk gewoon covenwerk was J Jawel, dat Amma Devi een eigen coven zou worden hadden we, denk ik, allemaal al – met plezier – zien aankomen. Omdat het ondertussen al laat was geworden en het weer nu niet bepaald uitnodigde tot huppelen in het maanlicht, besloten we het jaarfeest an sich te laten voor wat het was, maar wel het magische werk dat Veerle had voorbereid voor het ritueel samen te doen. De herfst ...

Maandag zouden we met Amma Devi Mabon vieren … euh, de herfst equinox. De laatste dagen is er op Facebook een klein relletje aan de gang over Mabon. De aanleiding is een blogpost van de Britse priesteres Sorita d’Este . En ze heeft een punt.  Wij heksen vieren allemaal de jaarfeesten in het jaarwiel en meestal noemen we die feesten ook bij hun oeroude Keltische naam. Tenminste, dat denken we. Want in tegenstelling tot wat velen onder ons denken, gaan een aantal van die namen helemaal niet terug tot oeroude tijden. Integendeel zelfs. Mabon is er daar eentje van. In de jaren zeventig noemde een Amerikaanse auteur het feest Mabon en om de ene of de andere reden is dat door iedereen zomaar klakkeloos lemmingsgewijs overgenomen. Nochthans heeft Mabon niets met de herfstequinox te maken. Mabon is een personage uit de Welshe mythologie en de Arthurlegende. Zijn naam is voluit Mabon ap Modron en dat betekent letterlijk “De Zoon van de Moeder”. Mabon heet dus gewoon Zoon en ...

Elenor belde me afgelopen woesdag met de vraag of Nina mocht komen logeren voor een nachtje. Ze wilde naar de Pagan Partake, maar haar liefste was niet thuis. Die van mij wel en dus ging ik gewoon mee :-) Pagan Partake is eigenlijk een soort van heksencafé, zoals er in vroeger dagen eentje in Antwerpen was. Ik ben zo nog naar een bijeenkomst geweest in de Oude Waag, waar ook de meeste Caege afterlive bijeenkomsten werden georganiseerd. Sinds een paar maanden organiseren Tamarisk en Gwydion van Coven Ni d'Jenatche er een in Morkhoven, in de buurt van Herentals, in een echte saloon in the middle of nowhere , de stamkroeg van een wild west reenactmentvereniging. Eens aangekomen raakte ik bijna niet uitgekeken: een fascinerende plek tjokvol parafernalia uit de negentiende eeuw en het Amerika van de Blauwbloezen. Vol verondering vroeg ik Moon, de uitbater, waar al die wonderbaarlijke spullen vandaan kwamen. Och, hij verzamelde al eens wat, zei hij, tikte op rommelmarkten veel dingen o...

Maanden en weken had ik gezwoegd op een evenwichtig programma en nu was het weer zover: de derde editie alweer van PaGE, het vierjaarlijkse evenement dat we met Arcadia organiseren en waarin we mensen van allerlei strekkingen en tradities bij elkaar willen brengen om elkaar te ontmoeten, van elkaar te leren en met elkaar te lachen :-) PaGE2013 beloofde opnieuw een interessante mix te worden: druiden, heksen, sjamanen, wicca's, heidenen tout court ... ze zouden er allemaal wel iets naar hun gading in vinden. Ik was content :-) Ook de locatie lag al lang vast: Roosendael in Sint-Katelijne-Waver. Ik was hier al eens komen scouten voor een LARP evenement en was toen ook meteen verliefd geworden op het domein. Die prachtige oude abdijsite was perfect voor een evenement als PaGE: midden in het groen, met geschiedenis en redelijk centraal gelegen. Ik moest eerst nog één van de workshopgevers gaan oppikken in het centraal station in Antwerpen, en dus kwam ik als laatste van d...

Als ik ze zo zie liggen in de supermarkt, kan ik er nauwelijks aan weerstaan: blauwe bessen. Vanaf augustus liggen ze lekker te pronken in de schappen. Gelukkig zitten ze ook standaard in het vriesvak :-) Blauwe bessen - of myrtillen, zoals mijn oma ze noemde - zitten tjokvol antioxydanten, meer dan énige andere vrucht of groente, en zijn dus gezonde tussendoortjes. Nodig voor ongeveer 16 crumblerepen: 500g blauwe bessen (diepvries of vers) 125g rietsuiker 1 citroen 1 koffielepel maizena 3 koffielepels warm water 250g havermoutvlokken 200g gewone tarwebloem 175g bruine suiker 250g boter Doe de blauwe bessen in een kookpot samen met de rietsuiker en het sap van de citroen. Breng op een hoog vuur aan de kook en zet het vuur dan lager. Laat op een klein vuurtje verder suddere tot de blauwe bessen zacht zijn. Dat zou ongeveer 10 tot 15 minuutjes moeten duren, afhankelijk van of je verse of diepvriesbessen hebt gebruikt. Neem een glas en doe daarin een paar lepels ...

Twee weken Italië was vééééls te kort. Gelukkig is er Albert Heyn om met zijn Italië-nummer van Allerhande dat zomerse gevoel wat langer te laten duren :-). We hebben erg lekker gegeten ginder en daar was zelfs niet één keer pizza bij. De Italianen zelf beschouwen dat zowiezo niet als "eten" maar als een tussendoorhapje. We hielden het dus netjes bij de primi piatti en secundo piatti, met een slaatje erbovenop. Mijn liefste houdt niet van slaatjes, en maaltijdsalades zijn dus aan hem niet besteed. Maar hij moest toch schoorvoetend toegeven dat deze boontjessalade met tomaten toch wel lekker was. Hoera! Nodig voor 4 personen: 4 soeplepels extra vierge olijfolie 2 soeplepels appelciderazijn of witte wijnazijn 4 tomaten 1 rode paprika 1 blik borlottiboontjes of cannellini boontjes (400g) 1 zakje mozarrella (buffelmozzarella is het lekkerst, 125g) 1 potje verse basilicum Was de tomaten, verwijder de kroontjes en snij ze in schijfjes. verdeel ze over een mooie scha...

Het is de laatste dag training hier in Lint voor de cast change over van de show waar ik momenteel voor werk. Elke morgen passeert coach Tomek mijn bureautje met een vrolijk “Good morning!” en een grote smile. Eigenlijk net zoals ikzelf elke morgen doe. “Good morning! How are you?” Daar is hij, met zijn grote Starbucks koffiebeker.  “I’m fine, I’m always fine, you know that!” antwoord ik hem elke dag. Dat is ondertussen een soort van dagelijks ritueeltje. “The day I wouldn’t be fine the world would probably crumble and fall apart,” grap ik terwijl met hem mee loop richting koffiemachine voor de dagelijkse shot Nespresso. “Just like me!” lacht hij terug. “Yeah, we make a nice team holding the world together!” Maar het is waar. Op de ene of de andere manier straalt hij een soort van kalme zelfzekerheid uit, alsof hij als het ware zijn plaats heeft opgeëist in het leven. Nochthans was dat niet altijd zo. Volgens hem gaat het er om dat je ”God” vindt. Dat heeft niks met godsd...

Op maandagavond hadden we afgesproken in de geweldige tuin van Hammamelis voor de viering van Lughnassadh, één van de jaarfeesten die in het teken staan van de oogst. In de namiddag viel er zoveel water uit de lucht dat ik me afvroeg of we überhaupt wel buiten zouden kunnen komen ’s avonds, maar tegen dat Elenor me kwam oppikken op ’t Kiel scheen de zon alweer. Het moest zo zijn! Zoals gewoonlijk was het nog stressen om op tijd klaar te staan, want als je werkt tot 19u in Lint, naar huis moet rijden naar Antwerpen, dan nog moet eten om dan om 20u al in Emblem te staan ... Maar die kom ouderwetse, zelfgemaakte chocolademousse liet ik er toch niet voor staan! J Anthea, Vesa, Moira, Fjierra, Una, Veerle ... ze konden er allemaal niet bij zijn. Jammer, want het werd een zeldzaam heerlijk relax ritueel in een prachtige omgeving. Het was lang geleden dat ik me nog zo rustig en thuis voelde in een “groot” ritueel. Terwijl Yza en Elenor nog vlug het ritueel doorliepen dat ze hadden voorb...

Karabijnschieten: als ik niet gedoemd was om in de winter met een half oog het bioathlon te volgen op de Duitse televisie, wist ik waarschijnlijk niet eens dat het een sport is. En sinds gisteren een sport die àlle Belgen kennen want tot ieders verrassing ging de totaal onbekende Belg Lionel Cox met de zilveren medaille lopen. En Lionel Cox is niet eens een professionele sporter, hij traint na zijn fulltime job als arbeidsinspecteur bij het Brusselse Gewest! Karabijnschieten is blijkbaar een loodzware sport. Je krijgt 75 minuten de tijd om 60 keer perfect te schieten en dat betekent 75 minuten opperste concentratie. Ik lees in een interview in De Standaard met een sportpsycholoog dat het een kwestie is van zelfhypnose! Je moet je helemaal in jezelf keren en alles rondom je volledig wegcijferen, je zo focussen dat je aan niets meer denkt. Volgens Lionel Cox is het alsof hij zichzelf in een droom brengt. Karabijnschieters focussen zich vervolgens op hun vertraagde hartslag om te bep...