Webmaidens Grimoire

Ik zit in een klein bootje dat heen en weer wiegt op de kalme zee. De zon straalt en ik ruik het zoute water. De meeuwen scheren schreeuwend over het water. In de verte zie ik een klein eiland. Het ziet eruit als een groene vlek op een schilderij van Turner. Ik kan de witte zandstranden zien en roei naar het eiland toe. Op het strand zie ik een klein jongetje met bruin krulhaar met een stok tussen de rotsen spelen. Hij zit op zijn hurken en pookt met zijn stok in het water. Hij draagt een rode zwembroek met witte bloemen, in die typische Hawai-stijl. Het zonlicht is heel fel en licht. Het jongetje kijkt op als ik het bootje het witte zand op drijf en komt naar me toe. Hij pakt mijn hand vast en neemt me mee een pad op. Ik zie flitsen van twee mannen in hemdsmouwen die een kind tussen hen in vrolijk omhoog laten springen, en vraag me af wie dit jongetje is. Dan zie ik de waterval. Het water spat hoog op, ik kan de spatten voelen. Het stort zich naar beneden, in een stroom die in d...

Heerlijk vind ik de samenkomsten die Anthea voor ons voorbereidt. Haar lessen zijn niet alleen gewoon maar lessen, waar we iets van leren, maar ook vertroetelsessies voor onszelf. Iedereen van ons kan dat wel gebruiken, zelfs ik die alleen maar bultjes in de weg tegenkom en me soms bijna schuldig voel over dat gebrek aan grote drama's in mijn leven, als ik de andere meisjes hoor vertellen. Deze sessie zou gaan over de liefde. We denken dan meestal meteen aan de liefde voor onze partner of voor onze kinderen, maar dat is een beetje eenzijdig. Liefde gaat ook over de dingen die je graag doet en die ervoor zorgen dat je jezelf bent. Anthea liet ons stilstaan bij de dingen die we echt graag doen. Alleen al aan al die dingen denken deed me volledig ontspannen en met een zucht van voldoening, pende ik in geen tijd een ellenlange lijst neer: koken voorlezen voor de kinderen activiteiten organiseren voor anderen, maar dan kleinschalig, niet professioneel lezen Naar muziek luister...

Ga zitten in een comfortabele positie. Ontspan je en haal diep adem. Beeld je in dat je een zacht amberkleurig licht inademt. Het licht vult je lichaam en draait helemaal rondom je als een soort van mist ... Als de mist optrekt, zie je een enorme oranje zon die laag boven de westelijke horizon hangt en de hemel een diep roze kleurt. Je staat in het dikke gras van een laag gelegen eiland, aan de voet van een heuvel. Dit is Beckery, het bijenhouderseiland, gewijd aan Bride, de bijenkoningin van het Honingeiland, de eerste naam die ooit aan dit land werd gegeven. Je ziet overal bijenkorven staan, waar de bijen in en uit vliegen en de nectar vergaren van de vele bloemen die op dit eiland bloeien ... Op de top van de heuvel zie je een een kring van oeroude bomen, als een natuurlijke kathedraal. Ze staan daar in hun alwetende, stille aanwezigheid, alsof ze zich er van bewust zijn dat ze de wachters zijn van deze plaats. Als je naar de kring toeloopt, zie je voor je twee knoestige oude eike...

Vanavond deden we het bij Fjierra. Dat is niet zo ver van bij ons en dus profiteerde ik er van om met de fiets naar ginder te rijden. Het voelt goed aan om te fietsen. Je voelt je lichaam echt als je fietst en de wind haalt alle muizenissen uit je hoofd. Bovendien is er nauwelijks parkeerplaats in de buurt van Fjierra's huis, dus fietsen geeft nog een extra bonus! Anthea leidde ons vanavond naar de vijfde draad in de gordel van Aphrodite: de stem van de waarheid. De waarheid vertellen aan een ander en de waarheid van een ander erkennen zijn dingen die we allemaal moeilijk vinden maar waar we wel naar moeten streven. Het is één van de dingen die er al dan niet voor zorgen dat we heel zijn, in balans met onszelf. De waarheid erkennen is leren leven met jezelf, leren jezelf bloot stellen. Anthea liet ons een kwartiertje de tijd om de waarheid over onszelf opschrijven, zoals die kwam. Gewoon al het feit dat je daar eventjes over kon nadenken en die dingen onder woorden kon brengen,...

Knuffelen maakt gelukkig, lees ik in de krant vandaag. Dat komt omdat lichamelijk contact zorgt voor het vrijkomen van het "gelukshormoon" oxytocine in je hersenen. Blijkbaar countert oxytocine de adrenaline in je bloed. Mensen met veel adrenaline in hun bloed hebben meer stress en zijn dus blijkbaar minder gelukkig. Zo beïnvloedt knuffelen je geluk. Wie meer knuffelt, is dus gelukkiger. Zou dat gelden voor zowel diegene die knuffelt als diegene die de knuffels krijgt, vraag ik me af? Ik heb het nochthans niet zo op knuffelen. Ik heb het altijd een beetje vreemd gevonden hoeveel er wordt afgeknuffeld in de pagan scene. Gelijk waar je ook komt, wildvreemde mensen vallen elkaar om de hals alsof ze hartsvriendinnen zijn en elkaar al eeuwen niet meer hebben gezien. Eigenlijk vind ik dat zelfs een beetje creepy ... Ik vind het overigens even hypocriet om op al die familiefeesten en vriendenkransjes iedereen plat te zoenen. Het zal wel aan mij liggen, maar mijn persoonlijke rui...

Het ging niet goed met Merlin, dat wist iedereen, maar dat het plots zo verschrikkelijk mis kon gaan, daar schrokken we toch allemaal van: 3 januari is nog steeds mijn verjaardag, maar vanaf nu is het ook de sterfdatum van Merlin, de peetvader van de Gardneriaanse wicca in Nederland. Ik had nog met hem heen en weer gemaild voor PaGE2012, de vierjaarlijkse pagan bijeenkomst die we met Arcadia dit jaar weer organiseren. Hij vertelde me dat hij gezondheidsproblemen had maar dat hij zeker zou komen voor een djembéworkshop als zijn gezondheid het toeliet. Hij had er goede hoop in. We hadden tijdens een aantal van onze rituelen ook speciaal voor hem "gewerkt" en hem extra energie gestuurd om hem te helpen genezen ... Ik was dan ook echt geschokt toen ik van Fjierra het bericht kreeg dat hij volgens de artsen nog maar een paar dagen te leven had. Kanker. Aan de storm van steunbetuigingen op Facebook te zien, wist hij heel wat los te maken, en niet alleen bij de heksen onder ons....

Ik keek al uit naar vanavond, we zouden het hebben over de tweede draad uit de gordel van Aphrodite: schoonheid! We hadden afgesproken bij Vesa thuis. Daar spreken we wel meer af: niet alleen is het er heel gezellig, Vesa beschikt ook over een grote tuin en dat is mooi meegenomen, zeker in de zomer! Vanavond bleven we echter binnen, het ging dan wel over mooi zijn, mooi weer was het niet ... Anthea gooide meteen de knuppel ... euh, appel in het hoenderhok. Rond de appel zat een gouden lint, met een kaartje "voor de mooiste". Ik moest lachen: we hadden het dan wel over appels, deze keer was de link wel heel duidelijk :-) In de Griekse mythologie vinden we het verhaal van Eris, de godin van de twist. Toen Zeus een feest organiseerde voor ik weet niet meer wie, wilde Zeus haar niet uitnodigen. Uit gekrenkte trots liet Eris toen een gouden appel op het feest binnenrollen, met het opschrift "voor de mooiste". Drie godinnen begonnen te ruziën om de appel: Athene, Hera e...