De geur van de herfst: pecan pie (coven cuisine)

Hmmm, het ruikt hier lekker. De geur van vers gebak is sowieso één van de lekkerste geuren die er is, maar de geur van pecan pie heeft zo’n warme zoete geur waar je vanzelf van begint te watertanden, alsof je te veel speeksel in je mond hebt. Bij de supermarkt kan je ze niet zomaar vinden, maar afgelopen weekend kon ik niet weerstaan aan de lokroep van de 1+2 gratis deal bij Holland & Barrett en dus had ik mijn mandje volgeladen met pecannoten. Nu de herfst zo langzamerhand toch de zomer begint in te halen – het is bijna midden oktober begot! – is immers het ook weer notentijd, ook pecannotentijd. 

Als er twee dingen zijn die ik meteen associeer met de herfst en Amerika, dan is het pumpkin spice en pecan pie. In de herfst vieren de Amerikanen en Canadezen Thanksgiving. Pecan pie is een Noord-amerikaanse klassieker die dan gegarandeerd op tafel komt, met een rijke vulling van stroperige siroop, suiker en pecannoten, véél pecannoten. Het Amerikaanse feest is een traditie die komt van de “Pilgrims”, de Europese kolonisten die in de zeventiende eeuw naar Amerika kwamen en hun recepten aanpasten naar wat lokaal te vinden was. En in plaats van onze gewone okkernoten waren dat pecans. Net als pompoenen en maïs, leerden de eerste kolonisten de pecans kennen via de inheemse bevolking. Dat hoor je al in de naam want het Engelse woord pecan komt via het Frans van een Algonquin woord pacane, dat zo veel betekent als een noot die zo hard was dat je ze niet met je blote handen kon kraken. De pecan (Carya illinoinensis) is inheems in het zuidelijke en centrale deel van Noord-Amerika. Lang voordat de eerste kolonisten voet aan wal zetten in Amerika, werden de noten al door de lokale bevolking verzameld en gegeten. Voor de native americans waren ze een welkome bron van voedsel dat kon worden opgeslagen voor periodes waarin ander voedsel schaars was.

Ik ga dus aan de slag met ahornsiroop, boter en bruine suiker – en pecannoten natuurlijk – om zelf zo’n superlekkere pecan pie op tafel te zetten. Als ik de taart ‘s avonds aansnijd, bedenk ik mij dat zo’n pecan pie veel meer is dan gewoon een Amerikaanse herfstklassieker. De taart vertelt met elke hap het verhaal van de bomen waar de noten aan groeien, van de indianen die de noten al eeuwen kennen en van onze Europese voorouders die de boot namen naar Amerika. Al die verhalen komen samen in één superlekker dessert. Misschien is dat wel de beste manier om de herfst te vieren: door niet alleen dankbaar te zijn voor wat er op tafel staat, maar ook aandacht hebben voor het verhaal achter elke hap die je in je mond steekt.

Nodig voor 1 taart:

• 1 kant en klare kruimeldeegbodem
• 350g ongebrande pecannoten (ik gebruikte 3 zakjes van 125g van Holland en Barrett)
• 3 eieren
• 150g bruine suiker
• 350g (of 240ml) ahornsiroop
• 1 koffielepeltje kaneel
• 2 koffielepels vanille-extract (in Amerika durven ze dit ook te vervangen door Bourbon)
• 60g zoute boter, gesmolten

Laat de over voorverwarmen op 180°.

Rooster de pecannoten in de oven zodat hun smaak nog voller wordt. Hou daarna 1/3 van de noten apart. Die gaan we gebruiken om de taart te versieren. Hak de rest van de noten grof.

Meng daarna alles voor de vulling. Doe de bruine suiker en de kaneel in een kom en giet er de ahornsiroop en het vanille-extract bij. Meng goed door elkaar. Doe daarna de eieren bij het mengsel en meng goed. Laat de boter smelten (in de microgolf bijvoorbeeld) en meng die onder het mengsel. Roer er nu de gehakte pecannoten onder en zet even opzij.

Vet een taartvorm gul in met boter.

Leg het kruimeldeeg in de taartvorm en knip het deeg dat over de rand van de taartvorm komt af. Hou zeker wel een rand over en plooi die naar binnen, tussen het deeg en de zijkant van de taartvorm.

Knijp met twee vingers om de centimeter ongeveer het deeg bij elkaar zodat je een mooi patroon van golfjes krijgt rondom de taart.

Prik met een vork gaatjes in het deeg op de bodem.

Giet de vulling in de taartvorm.

Leg er nu voorzichtig de halve pecannoten op die je achtergehouden hebt, in cirkels, tot de hele taart bedekt is.

Zet de taart in de voorverwarmde oven en bak 30 tot 40 minuten tot de taart goudbruin is. Hou het wel in het oog en als je ziet dat de noten bovenop de taart te donker worden, leg dan de laatste 10 minuten een vel aluminiumfolie over de taart.

Haal de taart uit de oven en laat hem afkoelen in de taartvorm.

Héél erg lekker met een bolletje vanilleijs (dan kan je de taart terug een beetje opwarmen) of gewoon met een gulle schep slagroom.

Enjoy!