De magie van zusterschap

“No magic is stronger than sisterhood. Cast by fate, tested by time, and never broken.”

Toen werd aangekondigd dat er een vervolg kwam op Practical Magic, beslisten we meteen om die met onze coven te gaan zien. Als er één film is die draait rond sisterhood, dan is het deze wel! Toen de film in 1998 uitkwam, flopte hij in de cinema, maar ondertussen is hij een cultklassieker. Dat komt omdat hij thema’s aansnijdt die een gevoelige snaar raken bij het (overwegend vrouwelijk) publiek. Er schuilt een heel herkenbaar verhaal over verbondenheid, kwetsbaarheid en de kracht van vrouwen die elkaar overeind houden achter de spells, de liefdesperikelen van de hoofdpersonages en de magische gebeurtenissen in de film. Die rode draad, en dat is niet anders in het vervolg, is de magie van zusterschap. Dat mag je in Practical Magic zelfs letterlijk nemen. 

... our blood.

In Practical Magic stonden Sally en Gillian Owens centraal, twee zussen die opgroeien in een familie waar magie heel gewoon is, net als de vloek die op hun liefdesleven lijkt te rusten. Zussen kunnen elkaar niet kiezen en dat zorgt soms voor een woelige relatie. Ze kunnen elkaars grootste steun en toeverlaat zijn, maar ook elkaars felste rivalen, en ze weten precies hoe ze elkaar het bloed onder de nagels vandaan kunnen krijgen. Dat is ook zo bij de Owens zussen. Die kunnen niet sterker van elkaar verschillen. Sally (gespeeld door Sandra Bullock) zoekt veiligheid en probeert een zo normaal mogelijk leven te leiden maar ik erger me blauw aan het vierkante mens dat van de schrik niet eens een béétje probeert te leven. Gillian (Nicole Kidman) daarentegen stort zich volop in haar chaotische, onvoorspelbare leven en lijkt pas te floreren als er avontuur aan de einder gloort. Zo chaotisch moet het nu ook weer niet. De zussen mogen dan van elkaar verschillen als dag en nacht, als het erop aankomt, zijn ze er wel voor elkaar. Dat is net de kracht van zusterschap, magisch of niet.

Maar Sally en Gillian zijn niet de enige zussen in de film. We leren ook hun tantes Frances en Jet kennen, heerlijk excentrieke vrouwen wiens even excentrieke huis een toevluchtsoord is waar je gewoon mag zijn wie je bent. Dat is helemaal niet meer zo evident is deze tijden, waarin identiteit en ergens bijhoren bijna strijdwoorden zijn geworden. De excentrieke tantes zijn de complexloze heksen die we allemaal willen zijn, met hun vrouwelijke wijsheid die niet altijd in de conventionele regels van deze tijd past, maar waarvan we allemaal aanvoelen dat ze de wereld een betere plek maakt.

In Practical Magic 2 zijn we twintig jaar verder. De vloek is er nog altijd: de liefde van een Owens-heks is een doodvonnis. Hij wordt van generatie op generatie doorgegeven. Sally laat zich door haar angst voor de vloek leiden terwijl Gillian er rondom laveert. Die angst voor het verliezen van je geliefde, moeilijke liefdesrelaties en de overtuiging dat sommige dingen nu eenmaal zijn wat ze zijn en dat daar niks aan te doen is, dat zijn dingen die heel herkenbaar zijn, of je nu een heks bent of niet. In de tweede film leren we nog een derde paar zussen kennen, Kylie en Antonia, de kinderen van Sally. Drie generaties van zussen die elk op een andere manier omgaan met hun erfenis van hekserij en het trauma van de vreselijke vloek die alle vrouwen in de familie achtervolgt. Franny, Jet, Sally en Gillian beseffen heel goed welke krachten en verantwoordelijkheden dat met zich meebrengt. Kylie en Antonia daarentegen hebben geen idee van hun magische achtergrond. Sally wil er immers niet over praten en denkt zo haar dochters te beschermen tegen de vloek. Maar het is niet omdat je er niet over praat dat het weg is. Erger zelfs, Kylie en Antonia zijn totaal niet voorbereid en weten niet hoe ze er mee om moeten gaan als die magische achtergrond toch ook bij hen komt aankloppen. 

Sally en Gillian proberen daar elk op hun eigen manier aan te ontsnappen maar kunnen pas iets veranderen als ze beseffen dat ze op elkaar kunnen steunen als één van hen het niet meer alleen aankan. Als ze volop de kaart van hun zusterschap trekken. Hun kracht zit niet alleen in hun magie! Die kracht is de kracht van zusterschap. Sommige banden laten zich niet verklaren. Ze zitten in gedeelde herinneringen, onuitgesproken woorden, oude familiewonden en de wetenschap dat er altijd iemand is die je opvangt. Dat betekent niet dat je het altijd met elkaar eens moet zijn of dezelfde dingen plezant moet vinden, maar wel dat je elkaar blijft zien en met elkaar blijft praten, ook als je de keuzes van de ander niet begrijpt. En dat je bereid bent om naar elkaar terug te komen, ook na teleurstellingen, conflicten of pijn.

Zusterschap is dus veel meer dan een biologische band. Het is ook een bewuste keuze: om naar elkaar te luisteren, ruimte te laten voor verschillen en elkaar niet los te laten als het leven ingewikkeld wordt. Denk aan de vriendin die je herinnert aan wie je bent als je jezelf even kwijt bent, de vrouw die je de waarheid vertelt, ook als die pijn doet en je die liever niet wil horen, of die zonder vragen naast je komt zitten, gewoon om er voor jou te zijn.

Dat is wat ik uit Practical Magic haal. We moeten niet perfect, onkwetsbaar of altijd sterk te zijn om elkaar kracht te geven en verandering te brengen. De magie van zusterschap zit niet in spells, maar in vertrouwen, liefde en solidariteit, in de vrijheid om helemaal jezelf te zijn zonder beoordeeld te worden, in de moed om oude vastgeroeste patronen te doorbreken en in de wetenschap dat je niet alleen bent en niet alles alleen moet doen. Dat is ook het gevoel dat ik heb in onze coven. Dat is de magie van zusterschap.