Webmaidens Grimoire

Iedereen die ooit geschiedenis heeft gehad is vertrouwd met namen als Krijt of Tertiair. Dat zijn de namen van de geologische perioden die de geschiedenis van de aarde benoemen. Die zijn gebaseerd op ingrijpende gebeurtenissen die wereldwijd impact hadden en dus overal af te lezen zijn aan de samenstelling van de aarde. Denk aan de meteorieteninslag die ervoor zorgde dat de dinosaurussen uitstierven: die zorgde voor de afzet van een dun laagje iridium – een metaal dat haast niet op aarde te vinden is en met die meteorieten meekwam – en was meteen goed voor een nieuwe geologische periode, het Tertiair, als opvolger van het Krijt. Op dit moment leven we in het Holoceen, ofte de ‘volledig nieuwe tijd’, de periode die startte bij het einde van de jongste ijstijd, toen de zeeën stegen en de mens resoluut koos voor landbouw. Maar wetenschappers zijn er ondertussen van overtuigd dat we stilletjes in een nieuwe periode zijn aanbeland, waarmee het Holoceen officieel de allerkortste geolog...

Yza en Aurin werken allebei met de godin Isis en sinds een tijdje doen ze ook samen dingen als een dochtercoven van Arcadia, de Tempel van Isis. Vanavond was het de eerste keer dat ze een ritueel zouden begeleiden voor de andere meisjes van Arcadia. Ik was echt heel benieuwd. Yza en Aurin hadden gewaarschuwd dat het iets helemaal anders zou zijn. Mijn nieuwsgierigheid was dus meteen geprikkeld. Binnen Arcadia ben ik meestal diegene die vanalles wil uitproberen en dit was weer iets nieuws, spannend! We hadden afgesproken in de tuin van Eirinn. Nu het eindelijk zo’n mooi weer is geworden na de wateroverlast van de afgelopen weken, leek het zonde om opgesloten te zitten in Aurins garage, waar het ritueel oorspronkelijk was gepland. Eén voor één druppelden we binnen en tot hilariteit van de twee Isis priesteressen leken we haast allemaal gouden schoenen aan of mee te hebben, zelfs ik, en dat is niet echt mijn standaard schoeisel. Dat kon volgens hen alleen maar de invloed van de godin zi...

De zomer is de periode met uitstek voor het oogsten van kruiden voor diverse toepassingen zoals kruidenamuletten en droomkussens. Eén van de meest tot de verbeelding sprekende toepassingen van kruiden is echter de beruchte “heksenzalf” of vliegzalf. Die zalf werd volgens de verslagen van de heksenprocessen gebruikt door heksen om naar de heksensabbats te kunnen vliegen. Ze smeerden de zalf onder hun oksels of in hun liezen of op hun bezemsteel en hupakee, daar gingen ze. Natuurlijk was het niet zo simpel :-) Heksenzalf was geen verzinsel. Er bestond wel degelijk een kruidenzalf die door haar halucinogene werking de indruk gaf “te vliegen”. Het recept van de zalf was geheim maar het was terug te vinden in het “Buch für allen verboten Kunst” van de Duitse dokter Johannes Hartlieb uit 1456. Dat is meteen ook de oudste vermelding van de zalf. De vertaling komt van Abe van der Veen. ‘Voor zulke reizen gebruiken mannen en vrouwen, de Unhulden (nachtgeesten), een zalf genaamd ‘unguentum...

We hadden dan al wel een eigen Litha-viering gehad, we hadden oorspronkelijk met de covens afgesproken dat we samen naar de viering van Coven Ni D’Jenatchge zouden gaan, net zoals zij bij ons Beltaine waren komen vieren. Coven Ni D’Jenatche, geleid door Tamarisk en Gwydion, is een prettig gestoorde coven uit Aarschot. Ze zijn een klassieke Alexandrijnse coven en wij werken ecclectisch, maar het klikt bijzonder goed en dus durven we al eens bij elkaar komen kijken en inspiratie opdoen. Het idee voor de Ogham-staafjes voor ons Litha-vuur komt bijvoorbeeld van een mini Ogham-workshop op de Ni D’Jenatche Litha-bijeenkomst van een paar jaar geleden. Het staafje dat ik toen had gemaakt steekt ondertussen nog altijd in mijn sacoche :-) Het was weer een vrolijk drukke bende, zoals altijd bij een open bijeenkomst. Ik was een uur te laat, maar dat was niet erg. De anderen hadden ondertussen al hun eigen lantaarntje gemaakt, voor later in het ritueel. Superidee was dat: met gekleurde nagellak...

De zomerzonnewende De Kelten verdeelden het jaar in twee helften, een donkere helft en een lichte helft. Samhain was de start van de donkere helft, Beltain het begin van de lichte helft. Tussen die twee 'deuren' kwamen nog Imbolc en Lughnassadh, zodat het jaar netjes in vier was verdeeld. De eveningen en zonnewendes verdeelden die kwarten nog eens verder op. In tegenstelling tot de heksen van vandaag vierden de Kelten dus maar vier jaarfeesten en daar was Litha niet bij, al ging de zomerzonnewende nu ook niet ongemerkt voorbij. Het zijn de Saksen – een groep van Germaanse stammen uit Duitsland die vanaf de 5de eeuw na Christus binnenvielen in wat nu Groot-Brittannië is – die het Germaanse feest van midzomer zoals we dat nu kennen meebrachten naar de Britse eilanden, waar het uiteindelijk zijn plaats vond in de Engelse tradities. Volgens de angelsaksische monnik Bede – de vader van de Engelse geschiedschrijving (8ste eeuw na Christus) en ook de enige bron die de Germaanse g...

Nicolas Cage is een goeie acteur. Hij is vooral gekend om zijn actiefilms maar daarnaast speelde hij ook mee in kleinere films met een duidelijk spirituele inspiratie. Eén van die films is Windtalkers uit 2002, een film die het dikwijls vergeten verhaal wil vertellen van de Navajo indianen die in de tweede wereldoorlog door de Amerikaanse strijdkrachten werden gerecruteerd om in hun taal gecodeerde boodschappen door te sturen tijdens de oorlog met de Japanners. De codes die tot dan toe werden gebruikt, werden allemaal gekraakt. De Navajo – en andere indiaanse volkeren – kennen een orale overlevering. Hun talen zijn niet alleen moeilijk te leren, ze hadden ook geen geschreven vorm. Dat maakte ze bijzonder geschikt als basis voor een codetaal, zeker omdat er regelmatig nieuwe codes aan werden toegevoegd in functie van specifieke missies. De Navajo code werd dus nooit gekraakt. Op die missies werden dus indiaanse “code talkers” meegestuurd. Zij konden veel sneller gecodeerde berich...

Wie Litha zegt, zegt vuur. Dat komt omdat midzomer volledig in het teken staat van de kracht van het grootste vuur dat we kennen: de zon. Het is de langste dag van het jaar, de zomer is op zijn hoogtepunt, alles bloeit en groeit en barst van het leven. Op Litha vieren we dus de pracht van de zon en de overvloed die ze met zich meebrengt. We steken vuurwerk af en leggen grote vuren aan die de zon symboliseren en haar kracht reflecteren. Zo’n heilig vuur bestaat traditioneel uit negen heilige houtsoorten. Afhankelijk van de bron kunnen die wel een beetje verschillen. In de volledige versie van de Wiccan Rede – dikwijls wordt de ingekorte versie gebruikt – staan ze als volgt opgesomd: Nine woods in the Cauldron go, burn them fast and burn them slow. Birch in the fire goes to represent what the Lady knows. Oak in the forest towers with might, in the fire it brings the God's insight. Rowan is a tree of power causing life and magick to flower. Willows at the waterside stand rea...