Webmaidens Grimoire

Mijn liefste was vanavond uitzonderlijk toch thuis en moest lachen toen hij ons kleine groepje zag. “Allez, jullie zijn met drie, dat is toch een massale opkomst?” Hij zegt altijd dat ik sarcasme niet herken, maar deze keer kon ik er toch om lachen, al was het een beetje groen. Meteen het thema van de avond, want we hadden afgesproken om een nieuwe kruidenwis te gaan plukken. Traditioneel pluk je die voor midzomer met zeven planten en hang je die bij je voordeur om je huis te beschermen. De kruidenwis van het afgelopen jaar gooi je in het midzomervuur. Het was een Hagazussa onderonsje (ofschoon zonder Hamamelis) maar omdat we met zo weinig waren had ik aan Kaat gevraagd of ze zin had om mee te gaan plukken. Die zag dat wel zitten en dus trokken we – hoge hakken en al :-) – op avontuur de bermen in om een prachtige kruidenwis te plukken. Ik blijf me verbazen over de overvloed aan kruidenweelde die zomaar langs de kant van de wegen groeit, al zorgde het slechte weer van de afgelop...

De naam zegt het al: het oprichten van een meiboom of meipaal is een oude traditie die gekoppeld is aan de komst van de lente en die overal in Europa nog in gebruik is. Denk aan de midzomervieringen in Scandinavië, of het binnenhalen van de meiboom in Brussel (om de ene of de andere reden pas in augustus). Bij die traditie hoort het dansen rond de meiboom of meipaal, die uiteraard staat voor de seksualiteit die bij dit seizoen en voor ons heksen bij Beltain hoort. Het is immers het seizoen waarop alles draait rond nieuw leven. In Groot-Brittannië is dit ook de periode waarop de Morrisdansers hun ding doen. Behalve een meiboom hoort bij de traditie ook de verkiezing van een jong meisje tot de Meikoningin, en haar Meikoning, die allebei werden gekroond met een bloemenkrans en het bijhorende feest patroneerden. De originele meiboom was overigens gewoon een stammetje of een paal die werd versierd met bloemenslingers. Er was toen nog geen sprake van de typische linten. De paal we...

Wat een heerlijke namiddag! Beltain was een open ritueel dit jaar, dat door de meisjes van de lesgroep werd georganiseerd onder het wakende oog van Fjierra, in de prachtige omgeving van de Verscholen Tuin in Deurne. De eigenaar van de Verscholen Tuin zag dat wel zitten, want hij hielp Fjierra met het opzetten van een echte meiboom waar we rond konden dansen, een heerlijk ouderwets ritueel … Bij die meipaaltraditie hoort ook de verkiezing van een Meikoningin. Dat deden wij ook: iedereen in de cirkel kreeg een stukje cake en wie de boon vond, kreeg de prachtige kroon die Amara Fae had gemaakt. In  plaats van drie koningen hadden we meteen een Meikoningin :-) Beltain gaat natuurlijk over vruchtbaarheid en het resultaat daarvan. De Meikoningin deelde lintjes uit waar we in moesten projecteren wat we dit seizoen willen laten groeien en geboren worden. Ik dacht meteen aan Arcadia want onze werking kan wel een boost gebruiken. Het was een open ritueel, het was mooi weer en we w...

Vorige vrijdag was het Roze Maan, een andere naam voor de volle maan van april, ook al viel er niks roze aan op te merken. Soms zie je ook Rozenmaan (waarschijnlijk verwarring met juli), maar met rozen heeft de naam ook niets te maken. Het roze komt immers van de phlox-bloemetjes (Phlox Subulata of Kruipende Vuurbloem) die nu prachtig in bloei staan. De  naam komt uit Amerika waar de phlox inheems is, bij ons wordt het roze uitgelegd als het roze van de bloesems :-). Soms hoor je ook Vismaan, Hazenmaan, Grasmaan, Melkmaan, Eiermaan … allemaal dingen die te maken hebben met de komst van de lente: het gras dat een groeistuip krijgt, de vogels die nesten bouwen en eieren leggen, de vis die terugkeert, de hazen die kleintjes krijgen, de lammetjes die nu zogen bij hun mama, enz. … Katholieken noemen hem de Paasmaan omdat op basis van de volle maan van april de datum voor Pasen wordt berekend: de eerste zondag na de volle maan van april is het paaszondag. Vandaar dat Pasen dit jaa...

Misschien komt het doordat Pasen nog zo ver weg was, maar Ostara is zo’n beetje aan mij voorbij gegaan dit jaar. Ik had dus nog wat in te halen :-). Omdat ik het deze paasvakantie minder druk had dan anders, was er tijd om met de kinderen te knutselen, iets dat zij graag doen en ik ook. Het paasdiner van de familie valt ons te beurt dit jaar en natuurlijk hoort daar een mooi gedekte tafel bij, met mooie decoraties. Ik had een tijdje geleden een pin zien passeren met heerlijk ouderwetse paaseieren gemaakt met origami papier in de mooiste patronen; Ik dacht meteen aan die leuke decopatch-papiertjes die je kan kopen bij AVA. Dat was een plan! De mevrouw van de pin gebruikte eieren van isomo, maar volgens mij moest dat ook gaan met gewone eieren, zoals dat vroeger ook het geval moet zijn geweest. Ik leerde Kaat dus hoe ze eieren moest uitblazen, net zoals ik dat zelf heb geleerd van mijn moeder :-), en daarna knipten en plakten we de mooiste paaseieren. Het resultaat is echt fantasti...

Omdat Elenor ons vanavond mee ging nemen op reis naar de Sterrenraad, verzamelde ik op de grote tafel die dingen van mijn altaar die ons konden helpen met het reizen: de steen die symbool staat voor het kruispunt tussen de werelden, de kaars waarin Brigandhu me een symbool voor de energie van dat kruispunt had laten griffen, de sleutel van Hekate naar de andere werelden, de stenen schedel die volgens  Sandy een “traveler”, de “toby” die specifiek was gemaakt om te helpen bij het reizen, … Toen viel het pas op hoe leeg mijn altaar was: zo goed als alles daarop staat blijkbaar in het teken van het kruispunt tussen de werelden en de reis via dat kruispunt naar andere werelden. Een echte eye opener was het niet, maar het viel nu wel ineens extra op :-) Elenor legde er nog een set runen bij die ook helpen bij het reizen: raido (rijden, reizen), pertho (opening, geboorte, vragen, eindeloze mogelijkheden) en gebo (geschenk, uitwisseling). We waren er klaar voor! https://runen-cu...

Er zijn weinig plekken in de wereld die nog op mijn bucket list staan, maar Stonehenge is er daar eentje van. De iconische steencirkel uit de prehistorie heeft iets fascinerends en trekt elk jaar meer dan 1,5 miljoen bezoekers. Sinds een paar jaar heeft een multidisciplinair onderzoek met wetenschappers uit verschillende disciplines het mysterie van Stonehenge ontrafeld. Daar waren ook wetenschappers van verschillende Vlaamse universiteiten bij. Het resultaat was te bekijken in een interessante expo in het Gallo-Romeins Museum in Tongeren. Daar wilde ik supergraag met de coven naartoe maar toen kwam er dit en dan weer dat tussen, zodat het uiteindelijk een uitstapje enkel met de kinderen werd. Stonehenge was voor onze kinderen geen onbekende. Vorig jaar waren we al gaan springen op het ‘Sacrilege’ springkasteel van de kunstenaar Jeremy Deller in het kader van de Experience Traps tentoonstelling van het Middelheim Museum. Deller maakte een replica van Stonehenge in een sprin...

In zijn column in De Standaard van vandaag heeft Wouter Deprez het over een interview in dezelfde krant met ouderenpsycholoog Luc Van de Ven, die bekend is geworden door zijn deelname aan het Canvas programma “Therapie”. In dat interview heeft de psycholoog het over de gevoelens van spijt en schuld waar ouderen dikwijls mee blijken te worstelen en manieren om met die gevoelens om te gaan. Dat sluit perfect aan bij het Ritueel van Pijn en Afscheid waar we het afgelopen Arcadia Weekend mee aan de slag zijn gegaan. In dat ritueel nemen we de tijd om te treuren over gemiste kansen, dingen die je wel of niet gedaan hebt, personen die je mist in je leven, dingen die je jezelf hebt ontzegd, enz. … allemaal dingen die ons op de ene of de andere manier een litteken hebben bezorgd aan onze binnenkant, dat op latere leeftijd durft opspelen en waar we mee moeten leven (en sterven …). Dat is blijkbaar niet altijd even gemakkelijk, vandaar de rol van een ouderenpsycholoog. Wouter Deprez vert...

In mijn droom liep ik een winkel binnen en achter de toonbank stond de godin. "Wat verkoopt u hier, Vrouwe?" vroeg ik. "Alles wat je maar wilt," zei de godin. "O," zei ik, "echt waar? Ik wil graag vrede op aarde. Vrijheid en respect voor iedereen. Geen honger, ziekte en armoede meer, maar gezondheid, onderdak en genoeg eten voor alle mensen op aarde. En een antwoord op het klimaatvraagstuk." De godin stak haar hand op. "Wacht even," zei ze, "je begreep me verkeerd. Wij verkopen hier geen vruchten, alleen maar zaden. Die kan je zelf zaaien".

Omdat rijden onder invloed ook voor heksen niet aangewezen is, hadden we de heksenzalf die we tijdens een avond met Mandragora hadden gemaakt niet meteen na de workshop uitgetest. Dat zouden we doen tijdens het Arcadia Weekend, de geknipte gelegenheid om dit onder gecontroleerde en veilige omstandigheden te doen. George had me een aantal potjes extra meegegeven zodat we daarvoor niet onze persoonlijke porties moesten aanspreken. We wisten niet goed wat te verwachten, maar volgens sommigen onder ons die hun nieuwsgierigheid niet hadden kunnen bedwingen en het al hadden geprobeerd (op een LARP, no less, ook niet meteen erg verantwoordelijk), deed de zalf helemaal niets. George vertelde me dat de dosering van ingrediënten in de zalf bewust niet al te straf was gemaakt, wat me enerzijds wel opluchtte maar anderzijds ook teleurstelde. We zouden wel zien... Omdat het weekend vooral voor de meisjes van Pandora en de Amazones interessant was omdat de focus lag op de workshops van Phyllis C...