Jezelf verliezen in het Guggenheim

Vandaag stillen we onze culturele honger met een bezoekje aan het Guggenheim in Bilbao. Nu we hier een nacht verblijven onderweg naar Cantabrië konden we daar toch niet om heen. Alleen het gebouw van de Canadees-Amerikaanse architect Frank Gehry al is de moeite waard. Met zijn witte stenen en zilveren muurbedekking rijst het als een glanzend baken in de verte op. 

De gigant installatie in cortenstaal van de Amerikaanse kunstenaar Richard Serra is een echte belevenis. Je loopt doorheen de kronkelende kloven van het werk en wordt zo zelf een deel van het kunstwerk. Het voelt alsof je je weg zoekt doorheen een labyrinth, een heel speciaal gevoel. Je kan je echt verliezen in de spiralen en kronkels en dat is ook de bedoeling. De zoektocht doorheen het werk is een haast spirituele ervaring.

De Amerikaanse minimalistische kunstenaar is vooral gekend om zijn gigantische installaties in cortenstaal waar je doorheen of omheen moet lopen om ze volledig te ervaren. De installatie in het Guggenheim  is meteen ook de grootste. The Matter of Time, zo heet het werk, bestaat uit acht stukken met vijftig ellipsen, spiralen, cirkels, enz. … De titel verwijst naar de tijd die je nodig hebt om door het werk te stappen. Speciaal voor deze installatie werd in het Guggenheim een ruimte vrijgemaakt waar het vijfentwintig jaar lang zal worden tentoongesteld. “Tentoongesteld” dekt dus wel niet de lading want het is echte de bedoeling dat de mensen die het museum bezoeken interageren met het werk.

Ik loop lachend doorheen de smaller wordende en uitdeindende cirkels. Als ik uit één van de kronkels kom duik ik meteen lachend een nieuwe kronkel in. Wat een geweldige ervaring! Ik kan hier wel blijven in cirkels draaien :-).

Ook de overzichtstentoonstelling van de Amerikaanse kunstenares Ruth Asawa is de moeite, met haar bloedmooie pentekeningen van bloemen en efemere installaties van ijzerdraad die heel organisch aanvoelen, alsof ze zo uit de natuur werden geplukt. 

Ik ben ook heel gecharmeerd door het werk van de Zuid-Afrikaanse kunstenaar Igshaan Adams die wandtapijten maakt op basis van dansvoorstellingen met dansers uit verschillende culturen. Natuurlijk is de vaste collectie van het museum ook indrukwekkend. De bloemenpuppy van Jeff Koons, de spin van Louise Bourgeois (die Maman heet, beter) en de glanzende bollen van Anish Kapoor zijn wereldberoemd.